W związku z zaistniałą sytuacją uznaliśmy, że najkorzystniejszym rozwiązaniem dla klientki będzie wystąpienie, obok powództwa o zapłatę, również o zabezpieczenie roszczenia renty na czas trwania procesu. Powódka posiadała orzeczenia organów rentowych, zgodnie z którymi powódka utraciła zdolność do pracy na okres przynajmniej kilku lat.

Strona pozwana wniosła o oddalenie zabezpieczenia powództwa argumentując, że dotychczasowe orzeczenia organów rentowych wskazywały wyłącznie na kilkuletnią utratę zdolności do pracy, a nie na trwałą utratę zdolności do pracy, co w ocenie strony pozwanej wykluczało możliwość uznania roszczenia renty za zasadne, a tym samym wniosku o zabezpieczenie renty.

Sąd Okręgowy nie podzielił zapatrywań strony pozwanej wskazując, że w przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, iż powódka na skutek wypadku doznała utraty zdolności do pracy, a w związku z tym wniosek o zabezpieczenie renty jest uzasadniony. Dodatkowo Sąd uznał, że dotychczasowy brak orzeczenia trwałej niezdolności do pracy przez organy rentowe nie wyklucza możliwości udzielenia zabezpieczenia, bowiem trwałość utraty zdolności do pracy nie stanowi ustawowej przesłanki zasadności roszczenia renty.

W ocenie naszej kancelarii, niechęć organów rentowych do orzekania trwałej niezdolności do pracy może stanowić istotny problem dla uzyskania zabezpieczenia roszczeń z tytułu renty dla osób poszkodowanych czynami niedozwolonymi, bowiem w judykaturze niekiedy podkreśla się konieczność trwałego charakteru utraty zdolności do pracy przy orzekaniu o roszczeniu renty. Jednak w sytuacjach zbliżonych do powyżej opisanej, możliwe jest przełamanie wspomnianego niekorzystnego poglądu judykatury i uzyskanie jeszcze przed opiniami biegłych zabezpieczenia roszczenia, w oparciu o całokształt okoliczności sprawy.

W postępowaniu o zabezpieczenie roszczeń w postaci miesięcznej renty powódkę reprezentował mec. Andrzej Kusch.