Sprawa rozpatrywana przez Sąd Okręgowy w Krakowie dotyczyła wypadku rowerowego, który miał miejsce w 2009 r. Powód, wracając nocą z wycieczki rowerowej, na nieoświetlonym odcinku drogi wpadł w nieoznakowaną dziurę w jezdni i przewrócił się, doznając obrażeń twarzoczaszki (w tym uszkodzenia zębów i szczęki) oraz obrażeń kręgosłupa szyjnego. Leczenie doznanych obrażeń było długotrwałe i bolesne, a także kosztowne, co dotyczyło w szczególności zaawansowanych zabiegów stomatologicznych.

Roszczenia powoda związane z wypadkiem jeszcze przed procesem zostały zgłoszone do zakładu ubezpieczeń – zostały jednak uwzględnione w niewielkiej tylko części, a pozostała część tych roszczeń stanowiła przedmiot procesu sądowego. W toku procesu Sąd przeprowadził dowód z opinii licznych biegłych, w tym biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych (który oceniał, czy powód swoim zachowaniem przyczynił się do wypadku), a nadto biegłych z zakresu medycyny (stomatologii, ortopedii i okulistyki). Opinie te potwierdziły, że wskutek wypadku powód doznał 30 % trwałego uszczerbku na zdrowiu; równocześnie nie ustalono, aby to powód w jakikolwiek sposób przyczynił się do powstania szkody.

W efekcie takich ustaleń wyrokiem z dnia 17 września 2014 r. Sąd zasądził od pozwanego zarządcy drogi zadośćuczynienie i odszkodowanie w pełnej żądanej kwocie (ok. 80 000 zł).